Sv Zeeburg DS1 verliest nipt van Hellas

Een week weer getraind als vanouds — we hadden er helemaal zin in!
Na twee nederlagen, met genoeg punten om keihard aan te werken, wilden we vandaag weer écht knallen.

Onderweg naar ’s-Gravenhage, voor ons bekend als een ploeg met veel aanwezig publiek — waar wij toch altijd wel lekker op gaan 🤪.
En we gingen er ook écht voor. Amber, die helaas even uit de roulatie is, ondersteunde vandaag Sicco. Een enorm fijne samenwerking in de staf!

Een lekkere start: we begonnen met een 1-3 voorsprong.
Noa kon een paar keer op de break jagen en scoren, Channa scoorde zowel met afstandsschoten als in één-tegen-één-situaties, en ook Fleur wist met haar snelheid in de tegenaanval mooie doelpunten mee te pakken. Onze dekking stond kneiterhard te werken; we waren gemotiveerd en speelden écht weer samen. Met zowel een 5-1- als een 6-0-dekking konden we goed afwisselen. Op het moment dat we het écht even nodig hadden om de positieve vibe vast te houden, wist Anne heerlijk een penalty te stoppen. 10-14 — wat was het weer lekker om samen te spelen, voor te staan en te knokken! We gingen rusten met 11-15.

We kwamen de kleedkamer uit met vijf speelsters. Deze wedstrijd hebben we namelijk niet één, niet twee, maar vijf keer twee minuten gepakt — dat is ons zwaar bevallen 😅.
Toch, elke keer met een poppetje minder, zorgt voor nog meer samenwerking, maar helaas ook voor meer open ruimtes voor de tegenpartij. In deze helft kwamen de meiden van Hellas steeds iets dichterbij: 17-17. Yara zorgde aan de rechterkant voor gevaar en leverde een mooie bijdrage aan onze score!

Dankzij onze druk van links naar rechts en een goed werkende 4-2-aanval, wisten we de cirkel te vinden en wat penalty’s mee te snoepen — die Aimée er lekker in gooide.

Aan het einde werd het spannend. Het publiek van Hellas werd steeds meer wakker, wij werden iets slordiger en onze doelpogingen waren niet zuiver. Gelukkig niet voor Marlies — zij was vandaag weer goed op schot, als vanouds!

Aan het einde stonden we steeds twee punten achter, haalden er weer één in, en in de laatste minuten konden we nog gelijkkomen. Maar helaas: 26-25 was de eindstand.
Wat hebben we gebaald. Dit hadden we zó nodig, en het zat er écht in; minimaal een puntje was verdiend en had heel lekker geweest.

We hebben in deze wedstrijd laten zien dat we het kunnen, en dat we langzaam weer steeds meer in ons heerlijke spel komen.
Volgende week een weekendje rust, en daarna mogen we thuis weer knallen — daar zien we jullie heel graag weer! 💪